Profesor nadzwyczajny PUM

 

ZACHODNIOPOMORSKI KONSULTANT
DO SPRAW ANGIOLOGII (2011-2015)

Tętniaki aorty i tętnic obwodowych

Tętniaki to odcinkowe, patologiczne poszerzenia układu tętniczego. Mogą występować w tętnicy głównej (aorta), tętnicach  trzewnych (np. tętnica śledzionowa), tętnicach mózgowych jak i w tętnicach obwodowych (np. tętnica podkolanowa). Przyczyną powstawania tętniaków są uwarunkowania genetyczne. Natomiast do czynników ryzyka zalicza się: nadciśnienie tętnicze, palenie tytoniu, starszy wiek (występują najczęściej po 50 roku życia) oraz płeć (kilka razy częściej u mężczyzn niż u kobiet). Tętniaki aorty obejmują najczęściej (80%) jej brzuszny odcinek. Rozwój nie zdiagnozowanego tętniaka zawsze kończy się jego pęknięciem, a śmiertelność w takim przypadku osiąga 90%. Tętniak aorty brzusznej nie wywołuje charakterystycznych objawów i dlatego najczęściej jest wykrywany przypadkowo, przy okazji innych badań diagnostycznych (np. USG). U 10-25% chorych z tętniakiem aorty stwierdza się drugi tętniak o innym umiejscowieniu. Istnieją obecnie dwie metody leczenia inwazyjnego tętniaka aorty brzusznej – metoda klasycznej operacji „na otwarto” i wewnątrznaczyniowa. Nie poddanie się planowej operacji tętniaka aorty brzusznej prowadzi do pęknięcia, co objawia się najczęściej bardzo silnym bólem brzucha mogącym promieniować do okolicy lędźwiowo-krzyżowej oraz gwałtownym pogorszeniem stanu ogólnego spowodowanego wypływem krwi z układu tętniczego do jamy brzusznej lub przestrzeni zaotrzewnowej, co doprowadza do ostrej niewydolności krążenia i zgonu pacjenta.